Η καθημερινότητά μου στην Κορέα (και γιατί δεν είναι σαν τα social media)

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η ζωή στην Κορέα είναι σαν τα K-dramas ή σαν τα Instagram reels: όμορφα καφέ, βόλτες στους δρόμους της Σεούλ, χαλαρές στιγμές, αισθητικά πλάνα και μια καθημερινότητα που μοιάζει σχεδόν… κινηματογραφική.

Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο απλή, πολύ πιο ανθρώπινη και σίγουρα πολύ πιο κουραστική.

Η καθημερινότητά μου εδώ δεν είναι γεμάτη από εντυπωσιακές στιγμές. Είναι γεμάτη από μικρά πράγματα, υποχρεώσεις, τρέξιμο, παιδί, δουλειές, λίγο χρόνο για μένα και πολλές φορές την ανάγκη απλά για ησυχία.

Και κάπως έτσι ξεκινάει σχεδόν κάθε μου μέρα.

Πρωινά με την πιο ομιλητική παρέα

Ξυπνάω νωρίς, γιατί κάποιος στο σπίτι ξυπνάει ακόμα πιο νωρίς από μένα.

Η μικρή μου είναι απίστευτα ομιλητική το πρωί. Μιλάει ασταμάτητα, λέει ιστορίες, ρωτάει πράγματα, τραγουδάει, γελάει, εξηγεί τον κόσμο με τον δικό της τρόπο.

Και αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι ότι χτίζει το λεξιλόγιό της και στις δύο γλώσσες. Ελληνικά και κορεάτικα μαζί. Καταλαβαίνει και τις δύο, χρησιμοποιεί και τις δύο και πολλές φορές τις μπλέκει με έναν τόσο φυσικό τρόπο που απλά κάθεσαι και την παρατηρείς.

Παίζουμε λίγο, ετοιμάζουμε πρωινό και αυτές τις μέρες είναι στην περίοδο των αυγών.

Αλλά μόνο τους κρόκους.

Σήμερα χρειάστηκε να φτιάξω τρία αυγά. Έφαγε τον έναν κρόκο, άφησε το ασπράδι, είδε το δικό μου πιάτο και αποφάσισε ότι θέλει και άλλο.

Κλασικά πράγματα καθημερινότητας.

Μετά ετοιμασία και φύγαμε για το νηπιαγωγείο.

Επιστροφή στο σπίτι και η πραγματικότητα

Γυρίζω σπίτι και ξεκινάει το δεύτερο μέρος της ημέρας.

Καθάρισμα, συμμάζεμα, πλυντήρια, μικρές δουλειές που πάντα εμφανίζονται από το πουθενά.

Και όλα αυτά τώρα με το ένα χέρι, γιατί το άλλο είναι σε γύψο.

Δεν θα πω ότι είναι εύκολο. Κάθε απλή δουλειά παίρνει διπλάσιο χρόνο και διπλή ενέργεια. Αλλά η καθημερινότητα δεν σταματάει επειδή έχεις τραυματιστεί.

Όταν καταφέρω να τελειώσω, κάθομαι λίγο να δουλέψω στις εργασίες μου ή στο blog.

Και αν υπάρχει χρόνος, θα βγω για έναν καφέ μόνη μου.

Όχι για φωτογραφίες. Όχι για content.

Απλά για ησυχία.

Και πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που πολλές μαμάδες θα καταλάβουν.

Μερικές φορές δεν θέλεις τίποτα άλλο πέρα από 30 λεπτά ηρεμίας.

Social media και πραγματική ζωή

Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι πολύ να κρατήσω σταθερό ρυθμό στα social media.

Όχι γιατί δεν μου αρέσει.

Μου αρέσει πολύ να μοιράζομαι πράγματα και να επικοινωνώ με εσάς.

Αλλά γιατί πολλές φορές απλά θέλω λίγη σιωπή.

Λίγο χρόνο χωρίς κάμερα, χωρίς κινητό, χωρίς να σκέφτομαι τι πρέπει να ανεβάσω.

Και εδώ έρχεται και μια μεγάλη αλήθεια.

Αυτό που βλέπουμε στα social media είναι ένα μικρό κομμάτι της καθημερινότητας.

Κάποτε είχα συνεργαστεί με μια κοπέλα που ήταν influencer και θυμάμαι ότι τραβούσε μικρά βίντεο μέσα στη μέρα, λίγα δευτερόλεπτα κάθε φορά, και μετά τα ένωνε για να φτιάξει ένα «τέλειο» βίντεο.

Στην πραγματικότητα, η μέρα της δεν ήταν έτσι συνεχόμενα.

Ήταν απλά μικρά αποσπάσματα από διαφορετικές στιγμές.

Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να θυμόμαστε όλοι.

Σαββατοκύριακα, άλογα και λίγος χρόνος για μένα

Συνήθως τα Σαββατοκύριακα πηγαίνω για ιππασία.

Είναι κάτι που αγαπώ πολύ και είναι ο δικός μου τρόπος να βγω λίγο από τον ρόλο της μαμάς και να θυμηθώ τον εαυτό μου.

Αυτή την περίοδο, επειδή έχω σπάσει το δάχτυλο, δεν μπορώ να κάνω ιππασία.

Οπότε πηγαίνω στο γυμναστήριο και κάνω equestrian pilates.

Και πραγματικά με έχει ταπεινώσει.

Αν βήξω, πονάνε οι κοιλιακοί.

Αν γελάσω, πονάνε οι κοιλιακοί.

Αν απλά υπάρχω… πονάνε οι κοιλιακοί.

Αλλά είναι ωραίο να νιώθεις ότι κάνεις κάτι για σένα.

Όταν άτομα από την Ελλάδα θέλουν να βρεθούμε

Πολλές φορές όταν έρχονται φίλοι ή γενικά άτομα από την Ελλάδα στην Κορέα, μου λένε:

«Να βρεθούμε!»

Και φυσικά θέλω.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές είναι δύσκολο.

Η καθημερινότητα είναι γεμάτη και ο ελεύθερος χρόνος περιορισμένος.

Και όταν έχω λίγες ώρες για μένα, θέλω να κάνω κάτι που αγαπώ.

Όπως η ιππασία.

Δεν είναι αγένεια. Είναι ανάγκη.

Και γι’ αυτό λέω πάντα το ίδιο:

Αν θέλετε να βρεθούμε, ελάτε στο ιππικό κέντρο.

Έτσι και θα τα πούμε και εγώ δεν θα χάσω κάτι που με γεμίζει.

Η πραγματικότητα πίσω από την εικόνα

Πολλοί creators και influencers έχουν μια διαφορετική καθημερινότητα.

Κάποιοι είναι ελεύθεροι, κάποιοι έχουν περισσότερο χρόνο, κάποιοι έχουν το content ως βασική τους δουλειά.

Και αυτό είναι απολύτως λογικό.

Η δική μου ζωή όμως είναι γεμάτη από πολλά πράγματα.

Μητρότητα, σπίτι, υποχρεώσεις, άλογα, γυμναστήριο, blog, σπουδές, προσωπικός χρόνος.

Τα social media είναι ένα κομμάτι αυτής της ζωής, όχι το κέντρο της.

Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι πολύ φυσιολογικό.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πραγματική ζωή δεν είναι reels.

Είναι μικρές στιγμές, κουρασμένες μέρες, γέλια, υποχρεώσεις, καφές μόνος σου και λίγος χρόνος για τον εαυτό σου.

Και αυτή είναι η δική μου καθημερινότητα στην Κορέα.

Και τώρα θέλω να σε ρωτήσω

Πώς φανταζόσουν εσύ την καθημερινότητα στην Κορέα;

Πιο κοντά στα K-dramas ή πιο κοντά στην πραγματικότητα;

Γράψε μου στα σχόλια τη γνώμη σου!

Και αν σου άρεσε το άρθρο, κάνε like στο blog, ακολούθησέ με και κάνε subscribe για να μη χάνεις τα επόμενα άρθρα για τη ζωή στην Κορέα 🇰🇷✨