Cherry Blossom Vibes Στο Gyeongju με Το Μωρό

Απο ότι κατάλαβες, μέσα από το instagram, το Σαββατοκύριακο ήμασταν στο Gyeongju με την Haneul!

Αν δεν έχεις ξαναπάει, η Gyeongju είναι στην επαρχία Gyeongsangbuk-do και είναι απλά απίθανη. Μια πόλη με vibe full στην παράδοση – και ιστορία για να γεμίσεις τρία βιβλία. Ήταν σημαντική την εποχή που η Κορέα ήταν χωρισμένη στα τρία βασίλεια και έχει αρχαία παντού. Οι μικροί λόφοι που βλέπεις; Τάφοι βασιλιάδων. Ναι ναι, βασιλιάδων! Και τα κτίρια… ακόμα και τα convenience stores έχουν παραδοσιακή σκεπή. Και τα διαμερίσματα, τα cafés. Όλα. Ονειρικό.

Αλλά αν θες να τη δεις με την απόλυτη αισθητική, πήγαινε την άνοιξη. Τα cherry blossom έχουν την τιμητική τους – κάθε δρόμος, κάθε πάρκο, κάθε γωνιά είναι γεμάτη ροζ άνθη. Υπάρχει μέχρι και cherry blossom marathon για τους φανατικούς!

Φτάσαμε γύρω στις 9 το πρωί.
Αν θες να φας/πιεις κάπου, τα περισσότερα ανοίγουν μετά τις 11:00. Τα Starbucks είναι η safe επιλογή – αλλά ειναι τίγκα! Όμως… αν πας πιο αργά, θα έχεις μηδέν πάρκινγκ και χιλιάδες άτομα παντού. Διαλέγεις και παίρνεις.

Η μικρή ήταν μια μια χαρά! Κοιμόταν, έπαιζε, κοιτούσε γύρω… μέχρι να πεινάσει. Τότε, ναι, το καταλάβαινες! Αλλά σε γενικές γραμμές, ήταν πολύ ήσυχη.

Να σου πω όμως… τα περισσότερα cafés δεν είναι καθόλου baby-friendly. Σχεδόν τίποτα δεν είχε ράμπα, δεν χώραγε το καρότσι, και φυσικά, καμία αλλαξιέρα στις τουαλέτες. Έψαχνα δημόσιες τουαλέτες για να αλλάξω πάνα… και πολλές φορές κατέληγα να το κάνω όσο ήταν ακόμα στο καρότσι, στην τουαλέτα των ΑμεΑ. Περιπέτεια!

Όσο για το τι είχαμε μαζί μας;
Τα πάντα. Σοβαρά τώρα: κουβέρτες, ρούχα, εφεδρικά ρούχα για τυχόν “ατυχήματα”, πάνες, νυχτερινές πάνες, αππστειρωτή, βραστήρα, γάλα, μπιμπερό, θερμαντήρα μπιμπερό, νερό για μωρά (ναι υπάρχει και δεν θέλει βράσιμο!), θερμόμετρο, κρέμες, φάρμακα, πανάκια για ρεψίματα…
Και τι ξεχάσαμε;
Το σαπούνι για τα μπιμπερό και το σφουγγαράκι.
Πήγα τον άντρα μου για “αποστολή” να βρει baby soap – γυρνάει πίσω με ένα Pril. Ναι, το κλασικό.
Τι να κάνεις; Αυτοσχεδιάζεις.

Fun fact: Οι Κορεάτες ήταν απίστευτα γλυκοί με τη μικρή! Ζευγάρια περνούσαν και οι κοπέλες έλεγαν στους φίλους τους “κοίτα τι γλυκό μωρό!!” – και η μπέμπα τα απολάμβανε όλα. Σου λέω, σταρ!

Το βράδυ βγήκαμε για φαγητό, την είχαμε ξαπλωμένη και της κάναμε παρέα ενώ τρώγαμε. Ήταν super.

Την επόμενη μέρα: Πήγαμε στο αγαπημένο μας café κοντά στον ναό Bulguksa για brunch. Έκανε λίγο ψύχρα και δεν μπορούσαμε να κάτσουμε έξω με τη μπέμπα, αλλά μέσα δεν χώραγε το καρότσι… οπότε την κρατούσα αγκαλιά όσο έπινα τον καφέ μου.

Μετά πήγαμε στον ναό. Τεχνικά προσβάσιμος. Πρακτικά; Όχι και τόσο. Έχει ανηφόρες, σκαλιά, και θέλει σπρώξιμο. Και κουράγιο. Και εμείς δεν είχαμε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Οπότε είπαμε “το έχουμε ξαναδεί, ας μην ανεβουμε πανω στοκ ναό”. Οπότε είδαμε γύρω γύρω.