𝑅𝑜𝓂𝒶𝓃𝓉𝒾𝒸 𝓉𝒶𝓁𝑒𝓈 𝒻𝓇𝑜𝓂 𝒥𝑜𝓈𝑒𝑜𝓃: 𝒞𝒽𝓊𝓃𝒽𝓎𝒶𝓃𝑔 𝒻𝒾𝓃𝒹𝓈 𝑜𝓊𝓉 𝒽𝑒 𝒾𝓈 𝒶 𝒷𝑜𝓎

Η Τσουνχιανγκ έκπληκτη είπε: “Δεν σε πιστεύω, γιατί, αφού είσαι ένας νέος φοράς γυναικεία ρούχα;”

“Έχεις δίκιο, φαίνεται περίεργο, αλλά καθώς σε σκεφτόμουν τόσο από την πρώτη μέρα που σε είδα, αφού δεν μπορούσα να σε πλησιάσω σαν άντρας, έβαλα γυναικεία ρούχα.”

Η Τσουνχιανγκ πεπεισμένη πως πρόκειται για αστείο μίλησε ξανά: “Έτσι λες, αλλά δεν σε πιστεύω.”

“Σοβαρά, δεν με πιστεύεις; είμαι ο Λι Μουνγκριονγκ, γιός του δικαστή, και, κάτω από αυτά τα ρούχα φοράω τα δικά μου.”

“Ω! όχι άλλα αστεία αστεία σε παρακαλώ, ξέρεις δεν μπορώ να σε πιστέψω.”

“Σοβαρά μιλάω.” ο Λι Μουνγκριονγκ  απάντησε. “και αν ακόμα δεν με πιστεύεις, θα βγάλω αυτά τα ρούχα και θα εμφανιστώ μπροστά σου ως ένας νέος.”

Αλλά, η Τσουνχιανγκ θέλοντας να κρατήσει το αστείο είπε: “πολύ καλά, βγάλε τα ρούχα.”

Έβγαλε τα ρούχα και εμφανίστηκε μπροστά της ως ένας νεαρός.

Η Τσουνχιανγκ αναφώνησε και φαινόταν λυπημένη. Προσπάθησε να την καθησυχάσει, και απαλά έβαλε το χέρι του στον ώμο της. “Γιατί είσαι λυπημένη, δεν με αγαπάς;”

“Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι μπορούσες να ήσουν αγόρι, μιλούσα ελεύθερα, και αστειευόμουν, αλλά αν μιλάς σοβαρά, έκανα ένα μεγάλο λάθος. Και το υπέγραψα.”

“Ναι,” είπε, “Και αν δεν τηρήσεις την υπόσχεσή σου, αν δεν με αγαπάς, θα πάω με το χαρτί στο σπίτι μου και θα σε πάω σε δίκη.”

“Σε δίκη!” έκπληκτη η Τσουνχιανγκ “Γιατί;”

“Γιατί υπέγραψες να με δεχθείς ως σύζυγο, και πρέπει να τιμήσεις την υπογραφή σου.”

“Υπέγραψα καθαρά ως αστείο,” είπε “και αν ήξερα ότι ήταν στα σοβαρά, δεν θα το είχα κάνει.”

Έτσι, ο Λι Μουνγκριονγκ  προσπάθησε να την πείσει: “είμαστε νέοι μόνο μια φορά,” είπε, “γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε και να αγαπάμε ο ένας τον άλλο;”

Η Τσουνχιανγκ παρέμεινε σκεπτική, και κατάλαβε πως δεν μπορούσε να αρνηθεί αφού είχε υπογράψει.

“Πολύ καλά,” είπε, “θα το δεχθώ, αλλά θα προσθέσουμε ότι όταν παντρευτούμε, δε θα χωρίσουμε ποτέ.”

“Μόλις παντρευτούμε,” είπε ο Λι Μουνγκριονγκ , “δεν θα χωρίσουμε ποτέ, δεν χρειάζεται συμφωνία για αυτό.”

“Αν ήμουν από αριστοκρατική οικογένεια,” είπε, “δεν θα σου το ζητούσα αυτό, αλλά ο γάμος μεταξύ ευγενών και απλών ανθρώπων δεν αναγνωρίζεται, πρέπει να πάρω τα μέτρα μου.”

“Τι, με υποπτεύεσαι;” απάντησε ο Λι Μουνγκριονγκ

“Σε υποπτεύομαι πάρα πολύ,” είπε. “Ήδη με ξεγέλασες μια φορά, δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ.”

“Πολύ καλά, θα κάνω αυτό που ζητάς.” είπε ο Λι Μουνγκριονγκ  ευχαριστημένος, έγραψε το χαρτί και το έδωσε στο κορίτσι. Η Τσουνχιανγκ το πήρε και του είπε κοροϊδευτικά “Τώρα να προσέχεις, αν με αφήσεις θα πάω στον πατέρα σου και θα σε πάω σε δίκη.”

“Τι καταστροφή.” είπε ο Λι Μουνγκριονγκ με σαρκασμό, έριξε τα χέρια του πίσω από τον σβέρκο της Τσουνχιανγκ, φέρνοντάς την κοντά του “Ποτέ….ποτέ δεν θα σε αφήσω.”

ΝΑ απομακρυνθούν τα μικρά παιδία τώρα από τις οθόνες (χαχα)

“Είναι αργά,” είπε η Τσουνχιανγκ, “Ας πάμε στο δωμάτιό μου”

Και έτσι γύρισαν, ο ένας κοντά στον άλλον, να φιλιούνται και να μουρμουρίζουν γλυκά πράγματα. Και αυτή, του τσίμπησε τα μάγουλα, όπως κάνουν οι μεγαλύτεροι στα παιδιά, λέγοντας: ” Παλιόπαιδο! πως με ξεγέλασες!.”

Μπήκαν στο δωμάτιο της Τσουνχιανγκ. Ο Λι Μουνγκριονγκ της έβγαλε τα ρούχα, καθώς και αυτή έκανε το ίδιο για αυτόν, πήγαν στο κρεβάτι και πέρασαν μια νύχτα γεμάτη αγάπη.

“Δεν θα με αφήσεις, έτσι;” είπε η Τσουνχιανγκ ενώ ήταν σφιχτά πάνω στον αγαπημένο της. “εάν το κάνεις, φοβού το χαρτί!”

“Μη λες τέτοια πράγματα,” απάντησε ο Λι Μουνγκριονγκ  “Δεν θα σε αφήσω ποτέ, και αν ήταν να πεθάνεις πριν από εμένα, θα πέθαινα και εγώ.”

έτσι, έκαναν μια τελετή γάμου μόνοι τους και η Τσουνχιανγκ μίλησε συμβολικά στον Λι Μουνγκριονγκ: “Η ανοιξιάτικη θάλασσα κοιμάται ήρεμη, αλλά η επερχόμενη παλίρροια θα κάνει τα πλοία να σαλπάρουν” ο Λι Μουνγκριονγκ  βλέποντάς την να κοκκινίζει σαν ένα περίπου ώριμο κεράσι είπε: ” Αγαπώ το κόκκινο λουλούδι του βουνού, και θέλω να το απολαύσω και να πάω πίσω στην πεδιάδα όσο πιο αργά γίνεται.”

Η νύχτα κύλησε και το πρωί ήρθε. Η Τσουνχιανγκ ξύπνησε τον Λι Μουνγκριονγκ  και τον συμβούλεψε να πάει σπίτι, μην μάθει ο πατέρας του για αυτή την σχέση και δεν τον αφήσει να την ξαναδεί. Ο Λι Μουνγκριονγκ  πήγε πίσω στο σπίτι του, χαιρέτησε τους γονείς του και πήγε να διαβάσει, αλλά το μυαλό του ήταν στην αγαπημένη του, στην χαρά που του είχε δώσει, το όμορφο ροζ πρόσωπό της γεμάτο απόλαυση. Ο Λι Μουνγκριονγκ  περίμενε ανυπόμονα να έρθει η νύχτα για να την συναντήσει πάλι. Η Τσουνχιανγκ, από την άλλη, διάβαζε όλο το απόγευμα. Όταν ήρθε η νύχτα, η Τσουνχιανγκ  κοιτούσε τον κήπο και ένιωσε λυπημένη. “Και αν δεν ξαναέρθει ποτέ…; είμαι χαρούμενη που είμαι μαζί του αλλά αν με αφήσει;”  Λέγοντας αυτά ο Λι Μουνγκριονγκ εμφανίστηκε. Εκείνη έτρεξε κοντά του και οι δύο άγγιζαν απαλά ο ένας τον άλλο. Ο Λι Μουνγκριονγκ  είδε πως η αγαπημένη του ήταν στεναχωρημένη και είπε: “σε μάλωσε η μητέρα σου, ή έκανα κάτι εγώ;”

“Όχι,” απάντησε, “τίποτα από τα δύο”

“Τότε γιατί είσαι λυπημένη, πες μου τι σε βαραίνει.”

“Δεν είμαι λυπημένη για τους λόγους που σκέφτεσαι αγαπημένε μου, απλά σκέφτομαι πως όταν γυρίσεις πίσω στην πόλη σου, θα με ξεχάσεις και θα είμαι η πιο άτυχη γυναίκα.”

Ο Λι Μουνγκριονγκ  την παρηγόρησε: “Κάναμε μια συμφωνία, και θα κρατήσει για πάντα, μην λες τέτοια πράγματα.”

“Μιλάς με την καρδιά σου, αλλά ο πατέρας και η μητέρα σου δεν θα έχουν τα ίδια αισθήματα, θα είναι πολύ δύσκολο για σένα να με πάρεις πίσω στο σπίτι σου.”

“Μα γιατί;” ρώτησε ο Λι Μουνγκριονγκ

“Γιατί είμαι μια απλή κοπέλα και εσύ είσαι ευγενικής καταγωγής.”

“Δεν έχει σημασία. Οι καρδιές δεν θα αλλάξουν και εμείς πάντα θα ανήκουμε ο ένας στον άλλο.”

έβαλε το χέρι του στον ώμο της ¨Μην το σκέφτεσαι άλλο, σε παρακαλώ.” είπε.

Αφού ηρέμησε, πήγαν στο δωμάτιο της Τσουνχιανγκ και έκαναν έρωτα όπως την προηγούμενη νύχτα. Μα ενώ ήταν νωρίς ακόμα, ο Λι Μουνγκριονγκ  είπε πως πρέπει να φύγει.

” Γιατί βιάζεσαι να με αφήσεις;” είπε η Τσουνχιανγκ.

“Το αντίθετο,” απάντησε ο Λι Μουνγκριονγκ , “οι γονείς μου δεν κοιμούνται ακόμα, θέλω να πάω να τους χαιρετήσω να μην υποψιαστούν ότι λείπω και να ξαναγυρίσω.”

“Τότε να πας, αλλά καλύτερα να μείνεις εκεί.”

“Ω! τι πονηρή που είσαι, τώρα είπες πως βιάζομαι να σε αφήσω αλλά τελικά εσύ με διώχνεις.”

“Δεν σε διώχνω, αλλά την νύχτα κάνει κρύο, και μπορεί να αρρωστήσεις.”

“Τι ευγενική που είσαι.” απάντησε ο Λι Μουνγκριονγκ, και έφυγε όπως του είπε. Αλλά, καθώς ήταν στο δωμάτιό του, όλο στριφογυρνούσε και δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Έτσι, φόρεσε τα ρούχα και έτρεξε στο σπίτι της Τσουνχιανγκ.Η Τσουνχιανγκ είχε ξαπλώσει, αλλά ξαφνικά άκουσε την φωνή του αγαπημένου της και γρήγορα άνοιξε την πόρτα και τον έβαλε μέσα.

“Γιατί γύρησες;” τον μάλωσε.

“Δεν γινόταν να μην έρθω, σε σκεφτόμουν όλη νύχτα.”

“Είμαι ευγνώμων, αλλά αν τα κάνεις αυτά κάθε φορά δεν θα μπορείς να διαβάσεις θα εξαντληθείς.”

“Σωστά, αλλά δώσε μου μόνο αυτή τη νύχτα.” παρακάλεσε ο Λι Μουνγκριονγκ

“Με τίποτα!” είπε πεισματάρικα, “δεν δέχομαι που σπας όλες τις υποσχέσεις σου.Αντίο έως αύριο.”

“Τι σκληρή που είσαι!” απάντησε ο Λι Μουνγκριονγκ

“Δεν είμαι σκληρή. Ακου. Αν σκέφτεσαι όλο εμένα, δεν θα διαβάσεις, δεν θα έχεις μόρφωση και όλοι θα είναι δυσαρεστημένοι, και οι γονείς σου επίσης. Και οι πολλές επισκέψεις σε εμένα θα σε εξαντλήσουν.”

“Εντάξει, μα μόνο για σήμερα και σου υπόσχομαι από αύριο θα δουλέψω σκληρά.” παρακάλεσε ο Λι Μουνγκριονγκ .

“Όχι” απάντησε αυστηρά.

“Αν δεν μου δώσεις αυτή τη νύχτα θα αρρωστήσω.”

Η Τσουνχιανγκ σκέφτηκε και  και του είπε: “Υποσχέσου, αν σου δώσω αυτή τη νύχτα από αύριο έχει δουλειά.”

“Σου το υπόσχομαι δεν θα αθετήσω την υπόσχεση.” Του χάιδεψε απαλά το πρόσωπό του φιλώντας τον, λέγοντας πως τον αγαπάει και είναι χαρούμενη μαζί του. “Να σκέφτεσαι λογικά όμως, μην έρχεσαι συνέχεια πρέπει να δουλέψεις.”

Ο Λι Μουνγκριονγκ  το υποσχέθηκε και το επόμενο πρωί ξεκίνησε το διάβασμα. όπως ήθελε η Τσουνχιανγκ, διάβαζε συνέχεια. Δύο μέρες πέρασαν, την τρίτη μέρα, ο υπηρέτης του έφερε ένα γράμμα. Μόλις το διάβασε ο Λι Μουνγκριονγκ  απελπίστηκε….

4-c4158214528367776840.jpg
ταινία Chunhyang

 

Ινσταγκραμ:

 

 

Αυτά για σήμερα και ραντεβού αύριο!